Boudewijn de Groot
Uit Jakarta
Over
Ook bekend als: Frank Boudewijn de Groot
Weinig Nederlandse artiesten hebben het einde van de jaren zestig zo sterk gestempeld als Boudewijn de Groot. Met "Welterusten mijnheer de president" uit 1966, een directe aanklacht tegen het Vietnambeleid van Lyndon B. Johnson, stond zijn naam definitief op de kaart. Samen met tekstschrijver Lennaert Nijgh combineerde hij maatschappijkritiek met melodieuze folk en pop. Het album Picknick, gemaakt onder invloed van de Flower Power beweging, klonk als een knipoog naar het werk van George Harrison bij The Beatles. Nummers als "Het Land van Maas en Waal" en "Meisje van 16" lieten zien hoe veelzijdig hij was. Na een periode van afwezigheid, waarin hij zich terugtrok op een boerderij in Dwingeloo, keerde hij in 1973 terug met "Jimmy" van het album Hoe sterk is de eenzame fietser. Dat was meteen raak: een Edison en een Gouden Harp volgden. Achter de schermen schreef hij samen met Nijgh ook een reeks hits voor Rob de Nijs. In 1984 verscheen zijn achtste album Maalstroom, waarna hij zich richtte op filmmuziek en televisie.
