Down The Rabbit Hole 2026: vrijdag opent met Little Simz, Tomora en verrassingen

Down The Rabbit Hole 2026 is van start gegaan op de Groene Heuvels in Ewijk, Beuningen, en de eerste festivaldag liet meteen zien waarom dit festival een van de meest eigenzinnige afspraken op de Europese festivalkalender is. Intieme luisterconcerten, explosieve hiphop, elektronica en spontane feestjes wisselden elkaar moeiteloos af op een terrein waar de sfeer al vroeg goed zat.

De dag begon verrassend fijn met het Adam String Quartet en saxofoniste Kika Sprangers op het Bossa Nova podium. De combinatie van eigen composities, traditionele strijkkwartetstukken en een ontroerende cover van Nina Simones 'Wild Is The Wind' resulteerde in een staande ovatie van een aandachtig en stil publiek. Eveneens op het kleine Bossa Nova podium zorgde de Italiaanse singer songwriter Carola Moccia, die muziek maakt onder de naam La Niña, voor een aangename verrassing. Haar mix van Italiaanse volksmuziek en bossa nova trok zoveel volk dat bezoekers op de plateaus van de luidsprekers klommen om een glimp van het podium op te vangen. De Schotse singer songwriter Jacob Alon bracht de namiddag verder op gang met ingetogen folk. Halverwege de set gaf hij toe dat hij wat worstelde met zijn stem, maar daar was tijdens het optreden nauwelijks iets van te merken. Zijn hoge, heldere zang gaf de liedjes een bijna etherische kwaliteit, en tijdens het slotnummer bleef hij alleen achter op het podium voor een ontroerende afsluiter met razendsnelle vingerbewegingen op de gitaar.

Een van de meest besproken namen van de dag was Tomora, de samenwerking tussen Chemical Brothers lid Tom Rowlands en de Noorse zangeres Aurora. Zulke samenwerkingen tussen gevestigde namen vallen in de praktijk vaak een beetje tegen, maar Tomora bleek een uitzondering op die regel. Aurora bewoog en zong engelachtig over Rowlands vakkundig gebouwde electrobeats, met als absoluut hoogtepunt het nummer 'Somewhere Else'. Het duo bracht zowel eigen werk als bewerkte versies van elkaars nummers, waarbij de kracht van beide artiesten volledig tot zijn recht kwam. De hoop van veel festivalgangers is dan ook dat deze samenwerking niet eenmalig blijft.

Nederlandse veteraanrapper Sticks speelde een bijzondere set met orkestrale begeleiding, waarbij nummers van zijn albums Alles Over Hoop, En Door en het Opgezwolle klassieker Tijgers en Draken uit 2010 een cinematografisch karakter kregen. Jammer genoeg verdween de orkestrale bezetting na ongeveer twintig minuten, waarna Sticks samen met producer Kubus verdergingsmet publieksfavorieten, inclusief 'Gerrit' van het Opgezwolle album uit 2008 en af en toe verweven gabber en hardcorebeats. De Brusselse rapper Zwangere Guy bleek eveneens een hoogtepunt. Bij aanvang van zijn set gaf hij toe dat hij had verwacht voor hooguit vierhonderd à vijfhonderd mensen te spelen, maar de opkomst was aanzienlijk groter. Hij blikte terug op zijn eerste passage op Down The Rabbit Hole in 2019, toen hij naar eigen zeggen in zijn onderbroek en onder invloed van drugs op het podium stond. De Zwangere Guy van nu is een andere artiest, en dat was te horen: sterke ademcontrole, heldere articulatie en een scherpe maatschappelijke toon, met nummers als 'Vecht Voor Papier I', 'Papucho' en 'LOIN D'ICI'.

Tussen de grotere namen door zorgde Thijs Boontjes voor het leukste spontane feestje van de vrijdag met een verrassingsoptreden in het Rabobank Clubhuis. De late aankondiging werkte: het Clubhuis stond bomvol en de voorste rijen zongen vanaf opener 'Nachtportier' luidkeels mee. Ook 'Campari Soda', 'Ambiance' en 'Deze Nacht' passeerden de revue. Voor wie het miste: zondag staat Boontjes op dezelfde plek en hetzelfde tijdstip opnieuw op het podium. Empire Of The Sun vulde de rol van extra headliner op vrijdag, met een audiovisuele show waarbij sterk gekostumeerde danseressen de Hotot meenamen op een muzikale reis langs oud en nieuw werk. Frontman Luke Steele liet van zich horen met sterke gitaarsolo's op een custom gitaar, die hij trots toonde aan het publiek met de woorden 'Look at the curves on that thing!', en die hij tegen het einde van de set kapotsloot. De menigte zong dromerig mee met 'We Are The People' en sprong enthousiast op bij 'Alive'.

De afsluiting van de vrijdag was historisch: Little Simz stond als eerste vrouwelijke hiphopartiest ooit en als tweede hiphopartiest overall op Down The Rabbit Hole als headliner, na Anderson.Paak & The Free Nationals in 2018. In 2022 stond ze nog in de Teddy Widder en veel eerder op de avond; nu had ze de Hotot in handen. Begeleid door een vierkoppige band opende ze met 'Thief', van haar laatste album Lotus, een nummer dat naar verluidt verwijst naar een rechtszaak die ze aanspande tegen voormalig producer Inflo nadat ze hem 1,7 miljoen pond had geleend voor een liveshow van zijn band SAULT. De set was opgedeeld in blokken per album: naast Lotus passeerden Sometimes I Might Be Introvert en GREY Area de revue. Halverwege de set werd een dj tafel het podium op gereden voor een elektronisch blok met nummers van de EP's Drop 8 en Sugar Girl, waarna de band al dansend terugkeerde. Afrobeattracks 'Lion' en 'Point And Kill', gemaakt met Obongjayar en Moonchild Sanelly, zetten het dansen moeiteloos voort. Tijdens 'Selfish' stelde Little Simz haar band helemaal voor, waarbij drummer Morgan Simpson, bekend van black midi, en gitarist Mark Mollison elk hun moment kregen. De set sloot af met 'Free', dat acapella werd ingezet, en 'Woman', een eerbetoon aan alle vrouwen, terwijl Little Simz langs de barricade liep om handen te schudden en een knuffel te geven. Een ijzersterke en historische show die de eerste festivaldag van Down The Rabbit Hole 2026 waardig afsloot.