Neil Young spant opnieuw rechtszaak aan tegen Trump comité om Rockin' in the Free World

Neil Young heeft opnieuw juridische stappen gezet tegen een organisatie rond de Amerikaanse president Donald Trump. Via zijn bedrijf Silver Fiddle Music diende hij op maandag 26 oktober een rechtszaak in bij de federale rechtbank van het Eastern District van Virginia. Hij eist 10 miljoen dollar van het Trump 47 Committee, de politieke actiecommissie die het evenement organiseerde. Trump zelf wordt in de aanklacht niet genoemd.

Aanleiding is een rally op 12 oktober in Youngstown, Ohio, waar Rockin' in the Free World uit 1989 werd gedraaid voordat Trump het podium opging. Volgens de vijf pagina's tellende dagvaarding gebeurde dat zonder licentie en zonder toestemming van Young, en dus als onrechtmatige openbare uitvoering. De aanklacht stelt dat Trump zich persoonlijk bewust was dat voor het nummer een licentie nodig is, en dat Young die niet heeft verleend en ook niet zou verlenen. Het lied zou bovendien al vaker op andere bijeenkomsten zijn gedraaid, bedoeld om Republikeinse stemmen te werven voor de tussentijdse verkiezingen. Naast schadevergoeding vraagt Young om een verbod op toekomstige uitvoeringen op evenementen van of rond het comité. Volgens The Guardian voert hij ook reputatieschade aan, omdat de inzet van het nummer de indruk wekt dat hij Trump steunt.

De zaak heeft een voorgeschiedenis. In 2020 stapte Young al naar de rechter tegen de campagnebedrijf Donald J. Trump for President Inc., over het gebruik van Rockin' in the Free World en Devil's Sidewalk, onder meer op een rally in Tulsa. Young maakte al sinds het gebruik van het nummer bij Trumps campagnelancering in 2015 bezwaar. Die zaak werd geschikt en Young trok haar in. Volgens de nieuwe dagvaarding beloofde de campagne toen het nummer nooit meer zonder licentie en toestemming te gebruiken. Het huidige comité is echter een andere organisatie, waardoor die schikking er niet automatisch op van toepassing is.

In de tekst van de aanklacht beschrijven Youngs advocaten het nummer als een vlijmscherp protestlied dat de holle beloften van de Amerikaanse politieke retoriek afzet tegen de harde werkelijkheid van armen, daklozen en vergetenen. Het refrein is volgens hen bitter ironisch, omdat het een vrijheid bezingt die duidelijk niet voor iedereen geldt. Hun conclusie: het lied is het tegenovergestelde van alles waar Trump voor staat. Op zijn website bedankte Young Trump spottend omdat die in de jaren tachtig en negentig zoveel van zijn concerten bezocht, maar liet er geen twijfel over bestaan dat hij het gebruik van zijn muziek niet toestaat. Hij schreef dat het hem spijt dat het zover moest komen, maar dat geld en transacties iets zijn wat Trump begrijpt.

Het juridische punt is dat politieke campagnes voor muziek op bijeenkomsten doorgaans een licentie voor openbare uitvoering nodig hebben, ook als ze een legaal exemplaar van de opname hebben gekocht. Toestemming moet komen van de rechthebbenden op het muziekwerk, rechtstreeks of via een organisatie voor uitvoeringsrechten. Het Witte Huis verwees voor commentaar door naar het Republican National Committee.

Young staat niet alleen. De erven van Isaac Hayes spanden in 2024 een zaak aan over Hold On, I'm Coming, en die werd geschikt. Eddy Grant ging in 2020 naar de rechter over Electric Avenue in een campagnevideo, en Jack en Meg White deden in 2024 hetzelfde over Seven Nation Army van The White Stripes. Ook The Rolling Stones, Rihanna, Adele, R.E.M. en de nalatenschap van Prince hebben eerder kritiek geuit op Trumps gebruik van hun muziek. Young zelf bracht in 2025 met Big Crime een protestlied uit over de regering van Trump.