Sint-Joriskerk

De Sint Joriskerk, ook wel de St. Joriskirche genoemd, staat aan het Hof, het grootste plein van Amersfoort. De geschiedenis van de kerk gaat terug tot 1248, toen er op de plek van een eerder kapelletje gewijd aan de heilige Joris een parochiekerk werd gesticht. In 1337 werd het gebouw verheven tot kapittelkerk, en tegenwoordig is het het oudste rijksmonument van Amersfoort. Bouwkundig gezien is de kerk een driebeukige hallenkerk met een bijzondere stenen doxaal, een soort scheidingswand die je maar zelden in Nederlandse kerken tegenkomt, en grote ramen die de binnenruimte visueel verbinden met de stad daarbuiten. In de kerk ligt ook Jacob van Campen begraven, de architect die in 1657 in Amersfoort overleed en wiens werk een stempel heeft gedrukt op de architectuur van de Nederlandse Gouden Eeuw.

Wat muziek betreft wordt het akoestische karakter van de kerk bepaald door drie orgels. Naast het grote historische hoofdorgel werden in 1967 twee instrumenten van Metzler en Söhne geplaatst: een koororgel met 18 registers verdeeld over twee manualen en pedaal, en een kleiner continuoorgel met drie registers op één manuaal. Die combinatie maakt de kerk een uitgelezen plek voor orgelrecitals, barokmuziek en ensembles voor oude muziek. Organist Rien Donkersloot werkt er aan een doorlopende integrale cyclus van werken van Buxtehude. Het ruime schip leent zich ook prima voor kaarslichtconcerten, met programma's die variëren van Vivaldi's Vier Seizoenen tot orkestrale eerbetonen aan artiesten als Queen, ABBA en Hans Zimmer.

Naast muziek zijn er in de Sint Joriskerk regelmatig kunsttentoonstellingen en open dagen, vooral in de zomermaanden van mei tot en met september. Het samenspel van het middeleeuwse stenen interieur en de sfeervolle avondverlichting geeft voorstellingen en exposities een heel eigen karakter dat je in een reguliere concertzaal gewoon niet kunt nabootsen.