Guido Belcanto (BE)

Over

Guido Belcanto, afkomstig uit Turnhout, begon zijn loopbaan als straatmuzikant die van café naar café trok met liedjes van onder anderen Zangeres Zonder Naam. Gaandeweg groeide hij uit tot een verteller van menselijke lusten, gebroken harten en de donkerdere kanten van het bestaan, altijd met mededogen en een flinke snuf zwarte humor. Niet voor niets draagt hij de bijnaam De Koning der Gebroken Harten. Zijn plaat Het Paviljoen der Menselijke Driften is geïnspireerd op het monumentale reliëf van Jef Lambeaux in het Brusselse Jubelpark. Naast eigen werk bevat het album murder ballads en vertolkingen van nummers van Loudon Wainwright III, David McWilliams en Zangeres Zonder Naam. Voor die laatste kreeg hij van de familie van haar ontdekker Johnny Hoes toegang tot de originele opnames. Op het podium laat hij vaste concepten voor wat ze zijn: wat hij meebrengt is een warme, doorleefde stem en de verwachting dat het onverwachte kan gebeuren.