Westerkerk Amsterdam

De Westerkerk staat aan de Prinsengracht in de Grachtengordel van Amsterdam, vlak bij de Jordaan. Het gebouw werd ontworpen door Hendrick de Keyser in de Hollandse renaissancestijl en in 1631 voltooid door zijn zoon Pieter. De kerk werd neergezet als een van de eerste grote kerken die speciaal voor protestantse eredienst in de stad gebouwd werden, en het is nog altijd de grootste protestantse kerk in Nederland die voor dat doel is opgericht. De toren, bekend als de Westertoren, reikt 85 meter omhoog en wordt bekroond door een blauwe keizerlijke kroon, een symbool dat de stad oorspronkelijk in 1489 van keizer Maximiliaan I mocht voeren. Binnen volgt de driebeukige basiliek een plattegrond van twee verbonden Griekse kruisen, wat het interieur een bijzonder ruimtelijk karakter geeft. Een Duyschot orgel en koperen kroonluchters behoren tot de meest opvallende interieurelementen, en Rembrandt werd hier in 1669 begraven, al is de exacte locatie van zijn graf verloren gegaan.

Als het om muziek gaat, wordt de kerk bovenal gekenmerkt door haar akoestiek en haar carillon. De 14 grootste van de 51 klokken in de toren werden in 1658 gegoten door François Hemony, en het trommelwerk dat Jurriaen Spraeckel uit Zutphen in 1659 vervaardigde slaat nog steeds elk kwartier. Dit carillon is het enige in Amsterdam dat het volle etmaal door klinkt. De Hemony klokken werden tijdens de Tweede Wereldoorlog weggehaald, een gemis dat Anne Frank, ondergedoken op slechts een paar straten afstand, met verdriet optekende in haar dagboek. Later werden de klokken teruggevonden en gerestaureerd.

De kerk biedt al sinds de zeventiende eeuw onderdak aan orgelconcerten, kooruitvoeringen en orkestconcerten, en die traditie zet zich tot op de dag van vandaag voort. Concerten met het Westerkerkorgel, het koor en een orkest gelden als echte muzikale hoogtepunten van de stad. Het recentere programma omvat ook reeksen zoals Timeless Classics, met optredens in de kerk door ensembles waaronder het Gala Orchestra.